Gatunki odróżniające to rośliny, których obecność pomaga rozpoznać i odróżnić podobne siedliskowe typy lasu. Nie zawsze są to gatunki dominujące, ale mają duże znaczenie diagnostyczne.
Na czym polega ich rola?
Gatunek odróżniający występuje częściej lub wyraźniej w jednym typie siedliska niż w innym, podobnym. Dzięki temu leśnik może poprawniej określić warunki glebowe, wilgotnościowe i troficzne danego fragmentu lasu.
Przykład
Rosiczka okrągłolistna jest gatunkiem odróżniającym bór bagienny od boru wilgotnego. Jej obecność świadczy o warunkach silnie zabagnionych, torfowych i ubogich w składniki pokarmowe.
Znaczenie praktyczne
Rozpoznawanie gatunków odróżniających jest ważne przy:
- określaniu siedliskowego typu lasu,
- planowaniu hodowli lasu,
- doborze gatunków drzew,
- ocenie warunków wilgotnościowych,
- ochronie cennych siedlisk przyrodniczych.
Na egzaminie warto łączyć gatunek odróżniający nie tylko z nazwą rośliny, ale też z konkretnym siedliskiem, które wskazuje.