Górskie typy siedliskowe lasu

Słownik kwalifikacji LES.02 - Gospodarowanie zasobami leśnymi

Górskie typy siedliskowe lasu to jednostki klasyfikacji siedlisk leśnych występujących na obszarach górskich. Określają warunki wzrostu lasu, głównie na podstawie żyzności gleby, wilgotności, wysokości nad poziomem morza oraz składu gatunkowego roślinności.

W pytaniach egzaminacyjnych często trzeba znać kolejność typów siedliskowych według rosnącej żyzności siedliska.

Kolejność od najuboższego do najżyźniejszego

Dla świeżych siedlisk górskich prawidłowa kolejność jest następująca:

  1. BGśw – bór górski świeży
  2. BMGśw – bór mieszany górski świeży
  3. LMGśw – las mieszany górski świeży
  4. LGśw – las górski świeży

Oznacza to, że wraz z przejściem od boru do lasu zwiększa się żyzność siedliska.

Jak czytać skróty?

  • B – bór, siedlisko najuboższe
  • BM – bór mieszany, siedlisko nieco żyźniejsze
  • LM – las mieszany, siedlisko średnio żyzne lub żyzne
  • L – las, siedlisko najżyźniejsze z podanych
  • G – górski
  • św – świeży, czyli o umiarkowanej wilgotności

Zapamiętaj

Najprostszy schemat żyzności:

Bór → bór mieszany → las mieszany → las

W wersji górskiej dla siedlisk świeżych:

BGśw → BMGśw → LMGśw → LGśw

To właśnie ta kolejność odpowiada wzrostowi żyzności siedliska w obszarach górskich.