Przejdź do głównej treści

Klasa bonitacji drzewostanu

Słownik kwalifikacji LES.02 - Gospodarowanie zasobami leśnymi

Klasa bonitacji drzewostanu określa produkcyjność siedliska dla danego gatunku drzewa. Wyznacza się ją najczęściej na podstawie wieku drzewostanu oraz jego średniej wysokości lub wysokości górnej, korzystając z tablic bonitacyjnych.

Im wyższe drzewa osiąga drzewostan w określonym wieku, tym lepsza bonitacja, czyli większa zdolność siedliska do produkcji drewna.

Najważniejsze zasady

  • bonitację określa się osobno dla gatunku, np. sosny, świerka, buka, dębu,
  • porównuje się wiek drzewostanu z jego wysokością,
  • wynik odczytuje się z tablic lub wykresów bonitacyjnych,
  • najlepsze siedliska mają zwykle klasy I lub Ia, słabsze: III, IV, V.

Przykład z pytania

Dany jest drzewostan:

  • gatunek: świerk,
  • wiek: 110 lat,
  • średnia wysokość: 35,0 m.

Dla świerka taka wysokość w wieku 110 lat odpowiada I klasie bonitacji. Oznacza to bardzo dobre warunki wzrostu i wysoką produkcyjność siedliska dla tego gatunku.

Jak rozwiązywać takie zadania?

  1. Ustal gatunek drzewa.
  2. Odczytaj wiek drzewostanu.
  3. Odczytaj średnią wysokość.
  4. W tabeli bonitacyjnej znajdź przecięcie wieku i wysokości.
  5. Odczytaj klasę bonitacji.

W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest dokładne korzystanie z tabeli — sama wysokość bez wieku nie wystarcza do określenia klasy bonitacji.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja