Kornik drukarz (Ips typographus) to jeden z najgroźniejszych szkodników świerka. Należy do kambiofagów, czyli owadów żerujących pod korą, w łyku i kambium. Atakuje głównie świerki osłabione, ale przy masowym pojawie może zasiedlać także drzewa pozornie zdrowe.
Znaczenie gospodarcze
Kornik drukarz powoduje zamieranie świerków, szczególnie w drzewostanach osłabionych przez suszę, wiatr, śniegołomy lub niewłaściwe warunki siedliskowe. Jego gradacje mogą prowadzić do dużych strat gospodarczych i konieczności szybkiego usuwania zasiedlonych drzew.
Objawy występowania
Typowe oznaki zasiedlenia drzewa to:
- brunatne trocinki przy podstawie pnia lub w spękaniach kory,
- małe otwory wlotowe w korze,
- odpadanie płatów kory,
- żółknięcie i rudzenie koron,
- charakterystyczne chodniki pod korą przypominające druk.
Ograniczanie populacji
Populację kornika drukarza ogranicza się przez:
- szybkie wyszukiwanie i usuwanie drzew zasiedlonych,
- korowanie lub wywóz drewna z lasu,
- stosowanie drzew pułapkowych,
- instalowanie pułapek feromonowych.
Pułapki feromonowe wykorzystują substancje zapachowe wabiące chrząszcze. Służą przede wszystkim do monitorowania lotu owadów i ograniczania ich liczebności, ale nie zastępują zabiegów sanitarnych.