Ocena udatności upraw leśnych polega na sprawdzeniu, czy założona uprawa rozwija się prawidłowo i czy rokuje utworzenie przyszłego drzewostanu. Dotyczy zarówno upraw pochodzenia sztucznego, czyli założonych przez sadzenie lub siew, jak i odnowień naturalnych.
Co ocenia się w uprawie?
Podczas oceny bierze się pod uwagę przede wszystkim:
- liczbę i rozmieszczenie żywych drzewek,
- zgodność składu gatunkowego z celem hodowlanym,
- zdrowotność sadzonek lub nalotu,
- stopień uszkodzeń od zwierzyny, owadów, przymrozków lub suszy,
- zachwaszczenie i konkurencję roślinności zielnej,
- potrzebę wykonania poprawek lub uzupełnień.
Klasy udatności
Wynik oceny wyraża się klasą udatności. W pytaniach egzaminacyjnych szczególnie ważne jest skojarzenie:
uprawa pochodzenia sztucznego + symbol klasy 2 - 3 = uprawa zadowalająca.
Oznacza to, że uprawa nie jest idealna, ale spełnia minimalne wymagania pozwalające uznać ją za przydatną do dalszego prowadzenia. Może wymagać zabiegów pielęgnacyjnych lub częściowych poprawek, ale nie kwalifikuje się jako przepadła.
Jak zapamiętać?
Jeżeli w treści zadania pojawia się zwrot „pochodzenie sztuczne” oraz „klasa o symbolu 2 - 3”, poprawnym określeniem jest uprawa zadowalająca. Nie należy mylić jej z uprawą dobrą ani bardzo dobrą, ponieważ te określenia odnoszą się do wyższej jakości udatności.