Ochrona ścisła gatunkowa

Słownik kwalifikacji LES.02 - Gospodarowanie zasobami leśnymi

Ochrona ścisła gatunkowa to forma ochrony przyrody polegająca na całkowitym zakazie niszczenia, zrywania, pozyskiwania, uszkadzania lub przetrzymywania określonych gatunków roślin, grzybów i zwierząt. W starszej terminologii egzaminacyjnej można spotkać określenie ochrona całkowita.

Na czym polega?

W przypadku roślin ochrona ścisła oznacza, że nie wolno m.in.:
- zrywać lub wykopywać roślin,
- niszczyć ich stanowisk,
- pozyskiwać okazów ze środowiska,
- handlować okazami bez odpowiednich zezwoleń,
- celowo pogarszać warunków ich występowania.

Dlaczego się ją stosuje?

Ochroną ścisłą obejmuje się gatunki szczególnie rzadkie, zagrożone wyginięciem albo występujące na nielicznych stanowiskach. Celem jest zachowanie populacji oraz ich naturalnych siedlisk.

Ochrona ścisła a częściowa

Ochrona ścisła jest bardziej rygorystyczna niż ochrona częściowa. Przy ochronie częściowej możliwe są pewne odstępstwa, np. kontrolowane pozyskanie lub zabiegi ochronne, jeśli przewidują to przepisy.

Przykład egzaminacyjny

W pytaniu: „Który z gatunków w Polsce jest objęty ochroną całkowitą?” poprawną odpowiedzią jest sosna błotna. Należy kojarzyć ją z ochroną ścisłą i siedliskami torfowiskowymi.