Okorowanie drewna polega na usunięciu kory z pni, wałków lub innych sortymentów drzewnych. W ochronie lasu jest to zabieg ograniczający rozwój owadów żerujących pod korą, głównie kambiofagów i innych szkodników wtórnych.
Znaczenie w ochronie lasu
Drewno pozyskane z drzew osłabionych, złamanych lub wywróconych przez wiatr jest szczególnie atrakcyjne dla szkodników wtórnych. Jeśli pozostaje w lesie przez zimę i nie zostało zabezpieczone chemicznie, może stać się miejscem masowego rozrodu owadów.
Usunięcie kory:
- niszczy lub ogranicza środowisko rozwoju larw,
- zmniejsza ryzyko zasiedlenia drewna przez kambiofagi,
- ogranicza zagrożenie dla sąsiednich, zdrowych drzew,
- jest elementem higieny lasu po wiatrołomach i wiatrowałach.
Termin ważny egzaminacyjnie
W lasach, w których drzewa ucierpiały wskutek wiatru, drewno pozostawione po zimie, jeżeli nie zostało potraktowane chemicznie, należy okorować do 15 maja.
Ten termin wynika z potrzeby wykonania zabiegu przed okresem intensywnego rozwoju i rójki wielu szkodników wtórnych. Zbyt późne okorowanie może być nieskuteczne, ponieważ owady zdążą już opuścić drewno albo zasiedlić kolejne drzewa.
Najważniejsze do zapamiętania
- Drewno po zimie + brak zabezpieczenia chemicznego = konieczność okorowania.
- W przypadku szkód od wiatru termin graniczny to 15 maja.
- Celem zabiegu jest ograniczenie rozmnażania szkodników wtórnych.