Parki narodowe w Polsce
Słownik kwalifikacji LES.02 - Gospodarowanie zasobami leśnymi
Park narodowy to jedna z najważniejszych form ochrony przyrody w Polsce. Obejmuje obszar wyróżniający się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, krajobrazowymi lub kulturowymi. Jego celem jest ochrona całych ekosystemów, procesów przyrodniczych oraz rzadkich gatunków roślin, zwierząt i grzybów.
Udział w powierzchni kraju
W zadaniach egzaminacyjnych z kwalifikacji LES.02 należy przyjmować, że parki narodowe zajmują około 2% powierzchni Polski. Dlatego w pytaniu: „Jaką część powierzchni kraju tworzą parki narodowe w Polsce?” poprawną odpowiedzią jest 2%.
Warto zapamiętać różnicę:
- parki narodowe – niewielka część kraju, około 2% w ujęciu egzaminacyjnym,
- lasy w Polsce – około 30% powierzchni kraju,
- wszystkie formy ochrony przyrody razem – obejmują znacznie większy obszar niż same parki narodowe.
Najważniejsze cechy parku narodowego
Park narodowy:
- chroni obszary o najwyższych walorach przyrodniczych,
- ma własną administrację z dyrektorem parku,
- może obejmować ochronę ścisłą, czynną i krajobrazową,
- udostępniany jest turystycznie w sposób kontrolowany,
- posiada otulinę, czyli strefę ochronną wokół parku.
Przykłady parków narodowych
Do parków narodowych w Polsce należą m.in.:
- Białowieski Park Narodowy,
- Tatrzański Park Narodowy,
- Biebrzański Park Narodowy,
- Kampinoski Park Narodowy,
- Woliński Park Narodowy.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli w odpowiedziach pojawia się 2%, 10%, 20%, 30%, to dla parków narodowych należy wybrać 2%. Odpowiedź 30% może mylić się z lesistością Polski, a nie z powierzchnią parków narodowych.