Szeliniak sosnowiec

Słownik kwalifikacji LES.02 - Gospodarowanie zasobami leśnymi

Szeliniak sosnowiec (Hylobius abietis) to chrząszcz z rodziny ryjkowcowatych, jeden z najważniejszych szkodników upraw sosnowych i świerkowych. Największe szkody powodują osobniki dorosłe, które ogryzają korę młodych sadzonek, szczególnie przy szyi korzeniowej.

Gdzie występuje?

Szeliniak pojawia się najczęściej na powierzchniach po zrębach, zwłaszcza tam, gdzie pozostają świeże pniaki i korzenie drzew iglastych. Są one miejscem rozwoju larw.

Objawy żerowania

Typowe objawy to:
- placowate lub pierścieniowe ogryzanie kory sadzonek,
- żywiczenie ran,
- osłabienie lub zamieranie młodych drzewek,
- największe szkody w pierwszych latach po założeniu uprawy.

Znaczenie gospodarcze

Szeliniak sosnowiec jest groźny szczególnie dla świeżo założonych upraw leśnych. Może powodować duże straty, jeśli nie prowadzi się monitoringu i działań ochronnych.

Ochrona przed szeliniakiem

W ochronie stosuje się m.in.:
- kontrolę liczebności chrząszczy przy pomocy pułapek,
- zabezpieczanie sadzonek środkami ochronnymi,
- unikanie zbyt szybkiego odnawiania powierzchni silnie zagrożonych,
- ograniczanie warunków sprzyjających masowemu rozwojowi szkodnika.

W pytaniach egzaminacyjnych szeliniak sosnowiec często pojawia się w kontekście pułapek naziemnych służących do jego odłowu.