Zawisak borowiec
Słownik kwalifikacji LES.02 - Gospodarowanie zasobami leśnymi
Zawisak borowiec (Sphinx pinastri) to motyl związany głównie z drzewostanami sosnowymi. W leśnictwie zaliczany jest do owadów żerujących na igłach, czyli foliofagów. Jego znaczenie gospodarcze jest zwykle mniejsze niż takich gatunków jak brudnica mniszka, strzygonia choinówka, barczatka sosnówka czy poproch cetyniak, ale może pojawiać się w pytaniach egzaminacyjnych jako gatunek do rozpoznania.
Cechy rozpoznawcze
Postać dorosła to duży, szarobrunatny motyl o smukłym ciele i wąskich skrzydłach. Ubarwienie dobrze maskuje go na korze drzew iglastych. Gąsienice są duże, zwykle zielonkawe lub brunatnawe, z charakterystycznym wyrostkiem na końcu odwłoka, typowym dla zawisakowatych.
Żerowanie i rozwój
Larwy żerują przede wszystkim na igłach sosny, rzadziej innych drzew iglastych. Poczwarka rozwija się w glebie lub ściółce. Ten fakt jest ważny przy porównywaniu gatunków podczas kontroli występowania szkodników sosny.
Znaczenie egzaminacyjne
W zadaniach z ochrony lasu zawisak borowiec może występować jako odpowiedź myląca przy rozpoznawaniu stadiów rozwojowych motyli. Należy zwracać uwagę na cechy poczwarki, wielkość owada, roślinę żywicielską oraz typ żeru.