Żer uzupełniający
Słownik kwalifikacji LES.02 - Gospodarowanie zasobami leśnymi
Żer uzupełniający to żerowanie owadów dorosłych po opuszczeniu miejsc rozrodu, potrzebne do osiągnięcia dojrzałości płciowej lub regeneracji organizmu. W ochronie lasu termin ten często dotyczy chrząszczy z grupy kambiofagów, m.in. cetyńców.
Żer uzupełniający cetyńców
U cetyńca większego i cetyńca mniejszego chrząszcze dorosłe wgryzają się do młodych pędów sosny i drążą ich rdzeń. Uszkodzone pędy:
- żółkną lub brunatnieją,
- łamią się i opadają,
- powodują przerzedzenie korony,
- nadają sośnie wygląd „oskubanej” lub prześwietlonej.
W pytaniach egzaminacyjnych przerzedzona korona sosny z uszkodzonymi końcówkami pędów najczęściej wskazuje właśnie na żer uzupełniający cetyńca większego.
Znaczenie diagnostyczne
Żer uzupełniający występuje w koronie, natomiast żer larwalny cetyńców odbywa się pod korą drzew osłabionych, pniaków lub drewna. Dlatego przy rozpoznawaniu szkodnika trzeba odróżniać:
- miejsce rozrodu – pod korą, w łyku i kambium,
- żer uzupełniający – w młodych pędach sosny.
Znaczenie gospodarcze
Silny żer uzupełniający osłabia drzewa, zmniejsza przyrost i może pogarszać ich zdrowotność. Jest szczególnie groźny w drzewostanach sosnowych osłabionych suszą, pożarem, błędami hodowlanymi lub zalegającym drewnem zasiedlonym przez szkodniki wtórne.
Zapobieganie
Podstawą ograniczania szkód jest higiena lasu: terminowe usuwanie i wywożenie drewna zasiedlonego, korowanie surowca oraz wykładanie i kontrola drzew pułapkowych.