Szczypce kabłąkowe
Słownik kwalifikacji MEC.02 - Wykonywanie i naprawa wyrobów kowalskich
Szczypce kabłąkowe to narzędzie kowalskie służące do chwytania, przytrzymywania i przenoszenia rozgrzanych elementów metalowych podczas kucia. Należą do grupy narzędzi chwytających, podobnie jak kleszcze i cęgi kowalskie.
Cechy rozpoznawcze
Szczypce kabłąkowe mają charakterystyczną budowę części roboczej. Ich szczęki są ukształtowane tak, aby pewnie obejmować materiał, a w okolicy przegubu widoczny jest wyraźny, łukowaty kształt przypominający kabłąk. Dzięki temu narzędzie dobrze trzyma przedmiot i pozwala kontrolować go podczas nagrzewania oraz obróbki na kowadle.
Typowe cechy szczypiec kabłąkowych:
- długie ramiona chroniące dłonie przed wysoką temperaturą,
- masywne szczęki robocze,
- przegub umożliwiający zaciskanie,
- kształt szczęk dostosowany do trzymania kutego materiału.
Zastosowanie w kowalstwie
Szczypce kabłąkowe stosuje się głównie przy pracach, w których obrabiany element jest gorący i nie może być trzymany ręką. Umożliwiają bezpieczne wyjmowanie metalu z paleniska lub pieca, układanie go na kowadle oraz obracanie podczas kucia.
Jak odróżnić od podobnych narzędzi?
Nie należy mylić szczypiec kabłąkowych z cęgami prostokątnymi lub chwytakami rurowymi. Cęgi prostokątne mają szczęki dostosowane do płaskowników lub prętów o przekroju prostokątnym, a chwytaki rurowe obejmują elementy okrągłe lub rurowe. Szczypce kabłąkowe rozpoznaje się po charakterystycznym łukowym ukształtowaniu części chwytającej.