Gwint metryczny to najczęściej stosowany rodzaj gwintu w budowie maszyn. Jego zarys ma kąt 60°, a wymiary podaje się w milimetrach. Oznaczenie gwintu metrycznego rozpoczyna się literą M.
Oznaczenie gwintu metrycznego
Podstawowy zapis ma postać:
- M30 — gwint metryczny o średnicy nominalnej 30 mm,
- M30×2 — gwint metryczny o średnicy nominalnej 30 mm i skoku 2 mm.
Pierwsza liczba po literze M oznacza średnicę nominalną gwintu. Liczba po znaku × oznacza skok gwintu, czyli odległość między sąsiednimi zwojami mierzona równolegle do osi gwintu.
Gwint zwykły i drobnozwojny
Gwinty metryczne dzielą się m.in. na:
- metryczne zwykłe — mają skok podstawowy dla danej średnicy, zwykle nie trzeba go dopisywać,
- metryczne drobnozwojne — mają mniejszy skok niż gwint zwykły o tej samej średnicy, dlatego skok podaje się w oznaczeniu.
Przykład: dla średnicy M30 gwint zwykły ma skok 3,5 mm. Oznaczenie M30×2 oznacza więc gwint o skoku mniejszym niż zwykły, czyli gwint metryczny drobnozwojny.
Jak rozpoznać na egzaminie?
Jeżeli oznaczenie ma literę M, jest to gwint metryczny. Jeżeli dodatkowo podano skok, np. M30×2, należy sprawdzić, czy jest to skok podstawowy. W typowych pytaniach egzaminacyjnych zapis z podanym mniejszym skokiem wskazuje na gwint metryczny drobnozwojny.
Nie należy mylić gwintu metrycznego z trapezowym. Gwinty trapezowe oznacza się zwykle symbolem Tr, np. Tr30×6.