Naprężenia ścinające

Słownik kwalifikacji MEC.03 - Montaż i obsługa maszyn i urządzeń

Naprężenia ścinające występują wtedy, gdy siły działają równolegle do przekroju elementu i próbują przesunąć jedną część materiału względem drugiej. Oznacza się je najczęściej literą τ lub w zadaniach egzaminacyjnych symbolem kt, gdy chodzi o naprężenia dopuszczalne przy ścinaniu.

Gdzie występuje ścinanie?

Naprężenia ścinające pojawiają się m.in. w:

  • nitach i sworzniach,
  • śrubach obciążonych poprzecznie,
  • wałach przenoszących moment skręcający,
  • połączeniach wpustowych,
  • elementach ciętych lub przebijanych.

Podstawowy wzór

Dla prostego ścinania naprężenie można obliczyć ze wzoru:

τ = F / A

gdzie:

  • τ — naprężenie ścinające,
  • F — siła ścinająca,
  • A — pole powierzchni ścinania.

Jednostką naprężenia jest najczęściej MPa, czyli N/mm².

Naprężenia dopuszczalne przy ścinaniu

W praktyce konstrukcyjnej naprężenia ścinające dopuszczalne są zwykle mniejsze niż naprężenia dopuszczalne przy rozciąganiu. Często w zadaniach podaje się zależność, np.:

kt = 0,60 · kr

Oznacza to, że dopuszczalne naprężenie ścinające stanowi 60% dopuszczalnego naprężenia rozciągającego.

Przykład

Jeżeli:

  • kr = 150 MPa,
  • kt = 0,60 · kr,

to:

kt = 0,60 · 150 MPa = 90 MPa

Dopuszczalne naprężenie ścinające wynosi więc 90 MPa.