Oparzenie to uszkodzenie skóry lub głębszych tkanek spowodowane działaniem wysokiej temperatury, substancji chemicznych, prądu elektrycznego albo promieniowania. W warunkach warsztatowych najczęściej dochodzi do oparzeń gorącymi elementami maszyn, parą, cieczami, odpryskami metalu lub chemikaliami.
Pierwszy krok
Najważniejszym pierwszym działaniem przy oparzeniu termicznym jest chłodzenie oparzonego miejsca zimną lub chłodną bieżącą wodą. Zwykle zaleca się chłodzenie przez około 10–20 minut, o ile nie powoduje to wychłodzenia poszkodowanego.
Chłodzenie:
- zmniejsza ból,
- ogranicza pogłębianie się uszkodzenia tkanek,
- zmniejsza obrzęk,
- poprawia rokowanie gojenia.
Czego nie wolno robić?
Przy oparzeniu nie należy:
- smarować rany kremem, tłuszczem, maścią ani olejem,
- przebijać pęcherzy,
- przykładać lodu bezpośrednio do skóry,
- odrywać ubrania przyklejonego do rany,
- podawać leków „przeciwwstrząsowych” bez kwalifikacji medycznych.
Co zrobić po schłodzeniu?
Po chłodzeniu ranę należy osłonić jałowym, suchym opatrunkiem lub czystą tkaniną. Jeśli oparzenie jest rozległe, głębokie, obejmuje dłoń, twarz, drogi oddechowe, okolice stawów albo powstało w wyniku działania prądu lub substancji chemicznej, należy wezwać pomoc medyczną.
Zapamiętaj
W pytaniach egzaminacyjnych z BHP i pierwszej pomocy najczęściej poprawna odpowiedź brzmi: najpierw schłodzić oparzone miejsce wodą. Kremy, maści i leki nie są pierwszym działaniem ratowniczym.