Strugarka to obrabiarka skrawająca przeznaczona głównie do obróbki powierzchni płaskich, rowków i prowadnic. Obróbka odbywa się ruchem prostoliniowym: narzędzie lub przedmiot wykonuje ruch roboczy, a podczas ruchu powrotnego zwykle nie następuje skrawanie.
Cechy rozpoznawcze strugarki
Na rysunkach egzaminacyjnych strugarkę można rozpoznać po kilku elementach:
- stół roboczy do mocowania przedmiotu obrabianego,
- suwak wykonujący ruch posuwisto-zwrotny,
- narzędzie skrawające zamocowane w imaku,
- masywna podstawa i korpus maszyny,
- mechanizm napędzający ruch prostoliniowy.
W pokazanym pytaniu istotną wskazówką jest podpisany suwak oraz stół, co jednoznacznie wskazuje na strugarkę.
Zastosowanie
Strugarki stosuje się do wykonywania:
- płaszczyzn poziomych i pionowych,
- rowków,
- wpustów,
- powierzchni prowadzących,
- prostych kształtów wymagających ruchu liniowego narzędzia.
Strugarka a podobne obrabiarki
Strugarkę łatwo pomylić z dłutownicą, ponieważ obie wykorzystują ruch posuwisto-zwrotny. Różnica polega na kierunku i typowym zastosowaniu: strugarka obrabia głównie powierzchnie płaskie ruchem poziomym, natomiast dłutownica pracuje zwykle ruchem pionowym i służy m.in. do wykonywania rowków wewnętrznych.
Frezarka ma wrzeciono z obracającym się frezem, a wiertarka służy głównie do wykonywania otworów wiertłem. W strugarce podstawowym ruchem skrawania jest ruch prostoliniowy, a nie obrotowy.