Wytrzymałość na rozciąganie określa maksymalne naprężenie, jakie materiał może przenieść podczas rozciągania, zanim nastąpi zniszczenie lub trwałe odkształcenie. Wytrzymałość na ściskanie dotyczy analogicznej sytuacji, ale przy działaniu sił ściskających.
Dla wielu gatunków stali w zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się uproszczenie, że maksymalne naprężenie przy ściskaniu jest w przybliżeniu równe maksymalnemu naprężeniu przy rozciąganiu.
Zasada praktyczna
Jeżeli w zadaniu podano, że stal ma maksymalne naprężenie na rozciąganie:
- 150 MPa,
to przybliżone maksymalne naprężenie na ściskanie wynosi również:
- 150 MPa.
Dlaczego tak się przyjmuje?
Stal jest materiałem ciągliwym i w typowych obliczeniach podstawowych jej odporność na rozciąganie i ściskanie traktuje się jako zbliżoną. Inaczej jest np. w przypadku materiałów kruchych, takich jak żeliwo, beton czy ceramika, które zwykle znacznie lepiej znoszą ściskanie niż rozciąganie.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli maksymalne naprężenie na rozciąganie stali wynosi 150 MPa, to przybliżone maksymalne naprężenie na ściskanie wynosi:
150 MPa.
W takim pytaniu poprawna odpowiedź to wartość taka sama jak podana dla rozciągania.