Korozja elektrochemiczna
Słownik kwalifikacji MEC.04 - Montaż systemów rurociągowych
Korozja elektrochemiczna to niszczenie metalu zachodzące w obecności elektrolitu, np. wody, wilgoci lub roztworu soli. Szczególnie istotna jest wtedy, gdy stykają się ze sobą dwa różne metale, np. stal i miedź.
Dlaczego jest ważna w instalacjach rurowych?
W połączeniu elementów stalowych i miedzianych może powstać ogniwo elektrochemiczne. Jeden z metali staje się wtedy bardziej narażony na korozję. W praktyce może to prowadzić do:
- osłabienia ścianki rury,
- nieszczelności połączenia,
- przyspieszonego zużycia elementów instalacji,
- awarii rurociągu.
Jak ogranicza się ryzyko korozji?
Podstawową zasadą jest unikanie bezpośredniego kontaktu różnych metali, jeżeli warunki pracy mogą sprzyjać korozji. Stosuje się m.in.:
- przekładki izolacyjne,
- odpowiednie uszczelnienia,
- taśmy izolujące, np. taśmę teflonową,
- łączniki przejściowe przeznaczone do różnych materiałów.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli rurociąg stalowy łączy się z rurociągiem miedzianym, połączenie należy odizolować. W typowych połączeniach gwintowanych stosuje się do tego taśmę teflonową, ponieważ uszczelnia gwint i ogranicza bezpośredni kontakt metali.
Zapamiętaj
Kontakt różnych metali + wilgoć = ryzyko korozji elektrochemicznej. Dlatego połączenia stal–miedź wymagają izolacji.