Gwintowanie wewnętrzne to wykonanie gwintu w otworze, najczęściej za pomocą gwintownika. Na tokarce uniwersalnej operację tę wykonuje się zwykle po wcześniejszym przygotowaniu otworu o odpowiedniej średnicy.
Kolejność wykonania gwintu wewnętrznego
Typowy przebieg prac obejmuje:
- Nawiercanie – wykonanie krótkiego otworu prowadzącego, który ustala położenie wiertła i zapobiega jego zejściu z osi.
- Wiercenie – wykonanie otworu pod gwint na odpowiednią średnicę.
- Fazowanie krawędzi otworu – wykonanie niewielkiej fazy ułatwiającej wprowadzenie gwintownika i zmniejszającej ryzyko zadziorów.
- Gwintowanie – nacinanie gwintu wewnętrznego gwintownikiem.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest, że fazowanie wykonuje się przed gwintowaniem, a nie po nim. Faza ułatwia rozpoczęcie pracy gwintownika i poprawia jakość początku gwintu.
Otwór pod gwint
Średnica wiercenia musi być mniejsza od średnicy nominalnej gwintu. Dobiera się ją z tabel, np. dla gwintu metrycznego orientacyjnie:
- M6: otwór ok. 5 mm,
- M8: otwór ok. 6,8 mm,
- M10: otwór ok. 8,5 mm.
Najważniejsze zasady
- stosować właściwą średnicę wiertła pod gwint,
- zapewnić osiowość otworu,
- używać cieczy smarująco-chłodzącej,
- cofać gwintownik w trakcie pracy, aby łamać wióry,
- nie pomijać fazowania przed gwintowaniem.