Mocowanie płytek skrawających to sposób unieruchomienia wymiennej płytki w gnieździe oprawki narzędziowej, np. noża tokarskiego. Płytka musi być osadzona sztywno i powtarzalnie, ponieważ podczas skrawania działają na nią duże siły.
Płytki z otworem i bez otworu
W nożach tokarskich stosuje się dwa podstawowe rodzaje płytek:
- płytki z otworem — często mocowane śrubą centralną, kołkiem lub kombinacją śruby i docisku,
- płytki bezotworowe — nie mają otworu mocującego, dlatego zwykle są przytrzymywane dociskiem z góry, np. łapką, klinem lub dociskaczem.
W pytaniach egzaminacyjnych płytka bezotworowa najczęściej jest rozpoznawana po tym, że nie przechodzi przez nią śruba. Element mocujący naciska na powierzchnię płytki od góry i dociska ją do gniazda.
Typowe sposoby mocowania
- mocowanie śrubą centralną — dla płytek z otworem,
- mocowanie dociskiem górnym — typowe dla płytek bezotworowych,
- mocowanie klinowe — płytka jest dociskana klinem do gniazda,
- mocowanie dźwigniowe lub zaciskowe — stosowane w niektórych systemach oprawek.
Znaczenie poprawnego mocowania
Nieprawidłowe mocowanie płytki może spowodować:
- przesunięcie płytki w gnieździe,
- pogorszenie chropowatości powierzchni,
- wykruszenie ostrza,
- uszkodzenie oprawki lub przedmiotu obrabianego,
- zagrożenie dla operatora.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli pytanie dotyczy płytki bezotworowej, szukaj rysunku, na którym płytka jest dociskana od góry przez element zaciskowy, a nie mocowana śrubą przechodzącą przez otwór w płytce.