Obróbka otworów

Obróbka otworów obejmuje zabiegi służące do wykonania, powiększenia lub dokładnego wykończenia otworów w przedmiocie obrabianym. Na tokarce otwory wykonuje się najczęściej w osi obrotu przedmiotu.

Podstawowe zabiegi

Do najważniejszych zabiegów obróbki otworów należą:
- nawiercanie – wykonanie krótkiego nakiełka lub gniazda prowadzącego dla wiertła,
- wiercenie – wykonanie otworu w materiale pełnym,
- powiercanie – powiększanie już istniejącego otworu wiertłem o większej średnicy,
- rozwiercanie – dokładne wykańczanie otworu rozwiertakiem w celu uzyskania lepszej dokładności wymiarowej i chropowatości,
- wytaczanie – obróbka istniejącego otworu nożem wytaczakiem, zwykle w celu uzyskania dokładnego wymiaru lub osiowości.

Kolejność zabiegów

Typowa kolejność przy wykonywaniu otworu w materiale pełnym to:
1. przygotowanie powierzchni czołowej,
2. nawiercanie,
3. wiercenie,
4. ewentualnie powiercanie, wytaczanie lub rozwiercanie.

Znaczenie w pytaniach egzaminacyjnych

Jeżeli przedmiot nie ma jeszcze otworu, po nawiercaniu wykonuje się wiercenie. Powiercanie, rozwiercanie i wytaczanie dotyczą najczęściej otworów już wcześniej wykonanych.