Płytka skrawająca do gwintowania zewnętrznego służy do nacinania gwintu na zewnętrznej powierzchni wałka, śruby lub czopa. Stosuje się ją najczęściej w nożach tokarskich składanych na tokarkach konwencjonalnych i CNC.
Jak ją rozpoznać?
Płytka do gwintowania ma charakterystyczny ostry profil roboczy odpowiadający zarysowi gwintu. Dla gwintów metrycznych najczęściej jest to profil trójkątny o kącie 60°. Krawędź skrawająca nie jest zaokrąglona jak w płytkach do toczenia ogólnego, lecz ukształtowana tak, aby odwzorować rowek gwintu.
W pytaniach egzaminacyjnych płytka do gwintów zewnętrznych bywa pokazana jako płytka o wyraźnym, zębatym lub ostrym wierzchołku, przeznaczona do pracy na zewnątrz przedmiotu obrabianego.
Gwint zewnętrzny a wewnętrzny
- Gwint zewnętrzny wykonuje się na powierzchni zewnętrznej, np. na śrubie.
- Gwint wewnętrzny wykonuje się w otworze, np. w nakrętce.
Do obu operacji mogą być stosowane podobne płytki profilowe, ale różnią się one oprawkami, kierunkiem pracy i dostępem narzędzia do obrabianej powierzchni.
Na co zwrócić uwagę?
Przy doborze płytki do gwintowania sprawdza się:
- rodzaj gwintu, np. metryczny, calowy, trapezowy,
- skok gwintu,
- kierunek gwintu: prawy lub lewy,
- typ obróbki: zewnętrzna lub wewnętrzna,
- materiał obrabiany.
W praktyce płytka musi mieć profil zgodny z wykonywanym gwintem, ponieważ to ona nadaje końcowy kształt zarysu gwintu.