Punkt odniesienia narzędzia

Słownik kwalifikacji MEC.05 - Użytkowanie obrabiarek skrawających

Punkt odniesienia narzędzia to punkt przyjęty jako baza do określania wymiarów narzędzia w obrabiarce CNC, np. noża tokarskiego zamocowanego w oprawce lub głowicy narzędziowej.

W tokarkach CNC do tego punktu odnosi się często wartości korekcyjne narzędzia, np. L1 i L2. Określają one położenie ostrza narzędzia względem punktu odniesienia narzędzia w odpowiednich osiach układu współrzędnych, najczęściej:

  • L1 — korekcja w jednym kierunku osiowym, np. względem osi X,
  • L2 — korekcja w drugim kierunku, np. względem osi Z.

Dzięki tym wartościom sterowanie CNC wie, gdzie faktycznie znajduje się ostrze noża po jego zamocowaniu.

Po co stosuje się punkt odniesienia narzędzia?

Punkt odniesienia narzędzia umożliwia:

  • prawidłowe zapisanie geometrii narzędzia w tabeli korektorów,
  • kompensację różnic długości i wysunięcia narzędzi,
  • bezpieczną wymianę narzędzi bez ponownego pisania programu,
  • dokładne prowadzenie ostrza względem przedmiotu obrabianego.

Ważne rozróżnienie

Punkt odniesienia narzędzia nie jest tym samym co:

  • punkt zerowy przedmiotu — baza programowania obróbki detalu,
  • punkt zerowy obrabiarki — stały punkt układu maszyny,
  • punkt wymiany narzędzia — miejsce bezpiecznej zmiany narzędzia.

W pytaniach egzaminacyjnych wartości korekcyjne noża tokarskiego oznaczone jako L1 i L2 należy kojarzyć właśnie z punktem odniesienia narzędzia.