Uchwyt elektromagnetyczny to przyrząd mocujący stosowany głównie podczas szlifowania płaszczyzn. Służy do zamocowania przedmiotów wykonanych z materiałów ferromagnetycznych, np. stali lub żeliwa. Po włączeniu pola magnetycznego przedmiot jest przyciągany do powierzchni uchwytu i stabilnie utrzymywany podczas obróbki.
Zastosowanie
Uchwyty elektromagnetyczne stosuje się najczęściej na szlifierkach do płaszczyzn, gdy trzeba obrobić płaską powierzchnię z dużą dokładnością wymiarową i małą chropowatością, np. Ra 0,32.
Typowe zastosowania:
- szlifowanie płytek, listew, prostopadłościennych detali stalowych,
- obróbka wykańczająca powierzchni płaskich,
- mocowanie bez użycia szczęk, które mogłyby przeszkadzać ściernicy.
Zalety
- szybkie mocowanie i odmocowanie przedmiotu,
- równomierne przyleganie do powierzchni roboczej,
- brak mechanicznych elementów zaciskowych nad obrabianą powierzchnią,
- dobra dokładność przy szlifowaniu płaskich detali.
Ograniczenia
Uchwyt elektromagnetyczny działa tylko dla materiałów przyciąganych przez magnes. Nie nadaje się do aluminium, miedzi, mosiądzu ani tworzyw sztucznych. Przedmiot musi mieć odpowiednio dużą i czystą powierzchnię styku z uchwytem.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli w zadaniu pojawia się szlifowanie płaskiej powierzchni stalowego detalu, a w odpowiedziach występuje uchwyt elektromagnetyczny, bardzo często jest to właściwy sposób mocowania.