Gwint metryczny to najczęściej stosowany rodzaj gwintu w budowie maszyn. Oznacza się go literą M oraz liczbą określającą nominalną średnicę gwintu w milimetrach, np. M16 oznacza gwint metryczny o średnicy nominalnej 16 mm.
Oznaczenie gwintu
Przykłady oznaczeń:
- M12 – gwint metryczny o średnicy nominalnej 12 mm,
- M16 – gwint metryczny o średnicy nominalnej 16 mm,
- M20 – gwint metryczny o średnicy nominalnej 20 mm.
Jeżeli w oznaczeniu podano tylko symbol, np. M16, zwykle chodzi o gwint metryczny zwykły, czyli o skoku normalnym. Gwinty drobnozwojowe mają dodatkowo podany skok, np. M16×1,5.
Otwór pod gwint metryczny
Przed wykonaniem gwintu wewnętrznego należy wywiercić otwór o odpowiedniej średnicy. Otwór nie może mieć średnicy równej średnicy nominalnej gwintu, ponieważ materiał musi pozostać na uformowanie zarysu gwintu przez gwintownik.
Dobór średnicy wiertła zależy od:
- symbolu gwintu, np. M12, M16, M20,
- rodzaju materiału, np. żeliwo, stal, mosiądz,
- danych z tabel warsztatowych lub dokumentacji technologicznej.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli tabela podaje, że dla gwintu M16 w żeliwie należy zastosować wiertło 13,5 mm, to właśnie taką średnicę wybiera się do wykonania otworu pod późniejsze gwintowanie.
Najważniejsza zasada: zawsze odczytuj właściwy wiersz dla symbolu gwintu i właściwą kolumnę dla obrabianego materiału.