Gwint wewnętrzny to gwint wykonany wewnątrz otworu, np. w nakrętce, korpusie maszyny, tulei lub elemencie montażowym. Służy do połączenia z elementem mającym gwint zewnętrzny, najczęściej ze śrubą lub wkrętem.
Jak wykonuje się gwint wewnętrzny?
Podstawowa kolejność prac jest następująca:
1. Wytrasowanie lub wyznaczenie miejsca otworu.
2. Wykonanie otworu wiertłem o odpowiedniej średnicy pod gwint.
3. Nacięcie gwintu za pomocą gwintownika.
4. Oczyszczenie otworu z wiórów i sprawdzenie poprawności gwintu.
Średnica otworu pod gwint musi być mniejsza od średnicy nominalnej gwintu. Przykładowo pod gwint M8 nie wierci się otworu o średnicy 8 mm, lecz mniejszy, zgodny z tabelą doboru wierteł pod gwinty.
Cechy gwintu wewnętrznego
Gwint wewnętrzny znajduje się na ściankach otworu. Nie jest widoczny jako wystający zarys na wałku, lecz jako nacięcie wewnątrz materiału. W pytaniach egzaminacyjnych często łączy się go z gwintownikami.
Różnica względem gwintu zewnętrznego
- Gwint wewnętrzny wykonuje się w otworze, gwintownikiem.
- Gwint zewnętrzny wykonuje się na wałku lub pręcie, najczęściej narzynką albo przez toczenie.