Hartowanie powierzchniowe
Słownik kwalifikacji MEC.06 - Montaż i obsługa prostych elementów maszyn i urządzeń
Hartowanie powierzchniowe to obróbka cieplna stosowana wtedy, gdy utwardzona ma być tylko zewnętrzna warstwa części, np. wybrane czopy wałka, powierzchnie współpracujące z łożyskami, kołami zębatymi lub uszczelnieniami.
Celem hartowania jest zwiększenie:
- twardości powierzchni,
- odporności na ścieranie,
- trwałości części pracującej pod obciążeniem,
- odporności na miejscowe zużycie.
Rdzeń elementu może pozostać bardziej ciągliwy i odporny na pękanie, a powierzchnia staje się twarda.
Hartowanie na rysunku technicznym
Na rysunku wykonawczym informacja o hartowaniu może być podana jako opis przy konkretnej powierzchni, np.:
- „hartować”,
- „hartować powierzchnie A”,
- „hartować do 50–55 HRC”,
- „warstwa hartowana 1,5 mm”.
Jeżeli na rysunku wałka powierzchnie są oznaczone literą A, a w opisie podano wymaganie hartowania, oznacza to, że właśnie te wskazane powierzchnie należy poddać obróbce cieplnej.
Przykładowe zastosowanie
Hartowaniu powierzchniowemu poddaje się m.in.:
- czopy wałów,
- bieżnie pod łożyska,
- powierzchnie robocze kół zębatych,
- tuleje i sworznie.
Ważne na egzaminie
Jeśli pytanie dotyczy analizy rysunku wykonawczego i pojawia się oznaczenie powierzchni literą oraz opis technologiczny, należy odczytać wymaganie z rysunku. W tym przypadku powierzchnie oznaczone jako A powinny być hartowane, a nie mimośrodowe, współosiowe ani nieobrabiane.