Toczenie w kłach

Słownik kwalifikacji MEC.06 - Montaż i obsługa prostych elementów maszyn i urządzeń

Co to jest toczenie w kłach?

Toczenie w kłach to sposób mocowania przedmiotu obrabianego na tokarce między dwoma kłami: jednym od strony wrzeciona, a drugim od strony konika. Stosuje się je głównie przy obróbce wałków, zwłaszcza gdy ważna jest współosiowość powierzchni.

Elementy potrzebne do toczenia w kłach

Do prawidłowego toczenia wałka w kłach wykorzystuje się zwykle:
- kieł stały – osadzony od strony wrzeciona lub w tulei konika, nie obraca się względem mocowania,
- kieł obrotowy – najczęściej montowany w koniku; obraca się razem z przedmiotem i zmniejsza tarcie,
- zabierak tokarski – przenosi ruch obrotowy z wrzeciona na wałek,
- tarczę zabierakową lub uchwyt z elementem napędzającym zabierak.

Kiedy stosuje się toczenie w kłach?

Toczenie w kłach stosuje się przy obróbce wałków, osi i tulei, szczególnie wtedy, gdy przedmiot jest długi lub wymaga dokładnego zachowania osi obrotu. Przy długich i smukłych wałkach samo podparcie w kłach może być niewystarczające, dlatego dodatkowo stosuje się podtrzymkę tokarską.

Najważniejsza zasada egzaminacyjna

Do toczenia długich wałków należy zastosować zestaw: kieł stały, zabierak, kieł obrotowy oraz podtrzymkę. Podtrzymka zapobiega uginaniu się wałka podczas obróbki.