Wiertarka kadłubowa

Słownik kwalifikacji MEC.06 - Montaż i obsługa prostych elementów maszyn i urządzeń

Wiertarka kadłubowa to obrabiarka przeznaczona do wykonywania otworów w przedmiotach metalowych i innych materiałach konstrukcyjnych. Ma sztywny korpus, czyli kadłub, który przenosi obciążenia powstające podczas wiercenia. Dzięki temu obrabiarka zapewnia dobrą dokładność i stabilność pracy.

Główne części wiertarki kadłubowej

Typowa wiertarka kadłubowa składa się z:
- podstawy – zapewnia stabilne ustawienie maszyny,
- kadłuba lub kolumny – głównej części nośnej obrabiarki,
- stołu roboczego – służy do mocowania obrabianego przedmiotu,
- wrzeciennika – zespołu, w którym znajduje się wrzeciono z narzędziem,
- skrzynki prędkości – umożliwia zmianę prędkości obrotowej wrzeciona,
- skrzynki posuwów – odpowiada za dobór i przekazywanie posuwu narzędzia.

Zastosowanie

Wiertarki kadłubowe stosuje się do:
- wiercenia otworów,
- rozwiercania,
- pogłębiania,
- gwintowania maszynowego,
- obróbki otworów o większej dokładności.

Jak rozpoznawać elementy na rysunku?

Na schematach egzaminacyjnych warto zwracać uwagę na położenie zespołów. Kadłub jest największą pionową częścią maszyny. Stół znajduje się niżej i służy do mocowania przedmiotu. Wrzeciennik jest położony w górnej części, przy wrzecionie. Skrzynka posuwów znajduje się zwykle przy zespole wrzeciona i jest związana z mechanizmem przesuwu narzędzia.