Pytania pomocnicze - MEC.09

DWG i DXF to formaty plików służące do zapisu rysunków technicznych CAD. Pozwalają przechowywać geometrię, warstwy, wymiary i inne dane potrzebne do edycji dokumentacji.

DWG jest często formatem roboczym używanym bezpośrednio w programach CAD. DXF służy głównie do wymiany rysunków między różnymi programami.

JPEG i JPG zapisują obraz rastrowy, czyli grafikę złożoną z pikseli. Nie zachowują edytowalnej geometrii, warstw ani wymiarów charakterystycznych dla rysunku CAD.

Odpowiedni format pozwala zachować możliwość edycji rysunku, dokładność wymiarów i zgodność z innymi programami. Ma to znaczenie przy projektowaniu, produkcji i kontroli dokumentacji.

Może zawierać geometrię elementów, wymiary, opisy, warstwy, bloki, symbole, skalę oraz ustawienia wydruku. Dzięki temu rysunek jest użyteczny jako dokumentacja techniczna.

DXF warto zastosować, gdy rysunek ma być otwierany w różnych programach CAD/CAM lub przekazany do urządzeń CNC. Jest to format nastawiony na wymianę danych.

Emalia tworzy szczelną, szklistą powłokę, która ogranicza kontakt podłoża z czynnikami zewnętrznymi. Dzięki temu zmniejsza ryzyko korozji i degradacji materiału.

Farba tworzy powłokę ochronną, ale zwykle ma mniejszą odporność na wysoką temperaturę i agresywne chemikalia. Emalia po wypaleniu tworzy twardą, szklistą i bardziej odporną chemicznie warstwę.

Powinna być szczelna, odporna chemicznie i dobrze związana z podłożem. Ważna jest także odporność na pękanie i odpryskiwanie.

Warstwa oleju jest nietrwała i może zostać łatwo usunięta mechanicznie lub chemicznie. Nie zapewnia długotrwałej ochrony przed agresywnymi substancjami.

Emaliowanie stosuje się między innymi w zbiornikach, naczyniach, wannach, zlewach i elementach urządzeń narażonych na wilgoć oraz działanie środków chemicznych.

Skuteczność obniżają pęknięcia, odpryski, niewłaściwe przygotowanie powierzchni oraz błędy podczas wypalania. Uszkodzona emalia może odsłonić metal i umożliwić korozję.

To dokument potwierdzający przekazanie odpadu innemu podmiotowi, np. firmie odbierającej odpady. Jest częścią ewidencji odpadów.

Ponieważ zawiera dane o rodzaju, ilości i odbiorcy odpadu. Służy do formalnego udokumentowania obiegu odpadów.

Mogą to być wióry metalowe, złom, zużyte oleje, czyściwa, odpady opakowaniowe oraz odpady po farbach, lakierach lub środkach chemicznych.

Surowiec jest materiałem przeznaczonym do wykorzystania w produkcji. Odpad to substancja lub przedmiot, którego posiadacz się pozbywa albo musi się pozbyć.

Aby kontrolować ilość i rodzaj wytwarzanych odpadów oraz potwierdzić ich zgodne z przepisami przekazanie lub zagospodarowanie.

Potrzebne są dane wytwórcy odpadu, odbiorcy, kod i nazwa odpadu, masa odpadu oraz data przekazania.

Należy porównać zdolności produkcyjne wszystkich stanowisk i wskazać najmniejszą wartość. Stanowisko o najmniejszej zdolności jest ograniczeniem, czyli wąskim gardłem procesu.

Ponieważ kolejne etapy nie mogą otrzymać więcej wyrobów, niż dostarczy najwolniejsze stanowisko. Nawet bardzo wydajne pozostałe operacje nie zwiększą produkcji ponad możliwości wąskiego gardła.

Ograniczeniem są stanowiska malarskie, ponieważ mają najniższą zdolność produkcyjną: 117 szt./tydzień. To mniej niż stanowiska tokarskie, frezarskie, montażowe, kontrolne i testowe.

Nie. Stanowisko kontrolne ma 258 szt./tydzień, czyli największą zdolność w zestawieniu, więc nie ogranicza procesu.

Można zwiększyć liczbę stanowisk malarskich, skrócić czas malowania, zastosować wydajniejsze urządzenia, poprawić organizację pracy lub zwiększyć liczbę zmian na tym etapie.

Zdolność stanowiska dotyczy jednego etapu produkcji. Zdolność całego procesu zależy od wszystkich etapów, ale w praktyce ogranicza ją stanowisko o najmniejszej wydajności.

Rm oznacza wytrzymałość na rozciąganie, czyli maksymalne naprężenie przenoszone przez materiał podczas próby rozciągania przed zerwaniem.

315 MPa dotyczy granicy plastyczności, czyli początku trwałych odkształceń. Rm odpowiada granicy wytrzymałości, która w tabeli wynosi 590 MPa.

Twardość HB określa odporność materiału na wciskanie wgłębnika w skali Brinella. Rm określa odporność materiału na zerwanie przy rozciąganiu.

Wytrzymałość na rozciąganie podaje się najczęściej w MPa. Jednostka MPa jest równoważna N/mm².

Wpust pryzmatyczny służy do przenoszenia momentu obrotowego między wałem a elementem osadzonym na wale, np. kołem zębatym lub pasowym.

Należy zwracać uwagę na nazwę wielkości, symbol i jednostkę. Sama liczba nie wystarcza, ponieważ różne właściwości mogą mieć podobne wartości liczbowe.

Należy długość pręta podzielić przez długość jednego odcinka. W tym zadaniu: 6000 mm : 200 mm = 30 odcinków.

Długość pręta podano w metrach, a długość ciętego odcinka w milimetrach. Obie wartości muszą być w tej samej jednostce.

Nie można wykorzystać ułamkowej części pręta jako pełnej dostawy materiału. Jeśli obliczenie daje 20,67 pręta, trzeba przyjąć 21 prętów.

Liczbę sztuk na wyrób mnoży się przez liczbę wyrobów lub sztuk na zlecenie. Tutaj jest 1 sztuka na wyrób i 620 sztuk na zlecenie, więc potrzeba 620 części.

Oznacza, że nie dolicza się strat materiału związanych z szerokością cięcia ani dodatkowych zapasów. Liczy się tylko długość nominalną odcinka.

Pręt ma 6000 mm, a jeden odcinek 200 mm, więc z jednego pręta uzyskuje się 30 sztuk. Dla 620 sztuk: 620 : 30 = 20,67, czyli potrzeba 21 prętów.