Cement wodorotlenkowo-wapniowy
Słownik kwalifikacji MED.01 - Asystowanie lekarzowi dentyście i utrzymanie gabinetu w gotowości do pracy
Cement wodorotlenkowo-wapniowy to materiał stomatologiczny stosowany przede wszystkim w sytuacjach, gdy miazga zęba jest zagrożona lub została odsłonięta, np. przy głębokiej próchnicy z obnażeniem miazgi.
Najważniejsze właściwości
- ma silnie zasadowe pH,
- działa bakteriobójczo lub bakteriostatycznie,
- pobudza tworzenie zębiny wtórnej i reparacyjnej,
- chroni miazgę przed dalszym drażnieniem,
- może być stosowany jako podkład biologiczny.
Zastosowanie
Cement wodorotlenkowo-wapniowy stosuje się m.in. do:
- bezpośredniego pokrycia miazgi przy jej obnażeniu,
- pośredniego pokrycia miazgi w bardzo głębokich ubytkach,
- zabezpieczenia dna ubytku przed założeniem właściwego wypełnienia,
- leczenia biologicznego miazgi w wybranych przypadkach.
Dlaczego przy obnażeniu miazgi?
Przy głębokiej próchnicy może dojść do odsłonięcia miazgi. W takiej sytuacji materiał musi nie tylko wypełniać przestrzeń, ale przede wszystkim chronić żywą miazgę i wspierać jej regenerację. Cement wodorotlenkowo-wapniowy spełnia tę funkcję, dlatego jest klasyczną odpowiedzią egzaminacyjną w przypadku obnażenia miazgi.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Cement fosforanowy, polikarboksylowy czy tlenkowo-cynkowo-eugenolowy mogą mieć inne zastosowania w stomatologii, ale przy rozpoznaniu głębokiej próchnicy z obnażeniem miazgi materiałem właściwym jest cement wodorotlenkowo-wapniowy.