Końcówka ssaka w jamie ustnej
Słownik kwalifikacji MED.01 - Asystowanie lekarzowi dentyście i utrzymanie gabinetu w gotowości do pracy
Końcówka ssaka służy do odprowadzania śliny, wody chłodzącej, krwi i drobnych zanieczyszczeń z pola zabiegowego. Prawidłowe ułożenie końcówki poprawia widoczność dla lekarza dentysty, komfort pacjenta oraz bezpieczeństwo pracy.
Podstawowe konfiguracje ułożenia
W jamie ustnej pacjenta końcówka ssaka może znajdować się głównie w dwóch konfiguracjach:
- gardłowej – końcówka ssaka jest kierowana ku tylnej części jamy ustnej, w stronę gardła; stosuje się ją do odprowadzania płynów gromadzących się głębiej, szczególnie podczas pracy z większą ilością wody,
- bocznej – końcówka znajduje się z boku pola zabiegowego, zwykle przy policzku lub w okolicy bocznej jamy ustnej; pomaga odprowadzać płyny bez zasłaniania lekarzowi widoczności.
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać zestaw: konfiguracja gardłowa i boczna.
Zasady bezpiecznego użycia
Podczas pracy ssakiem asystentka stomatologiczna powinna:
- nie opierać końcówki zbyt mocno o błonę śluzową,
- nie wywoływać odruchu wymiotnego u pacjenta,
- nie zasłaniać lekarzowi pola zabiegowego,
- utrzymywać końcówkę w stabilnej pozycji,
- reagować na ilość płynu w jamie ustnej.
Znaczenie w pracy na cztery ręce
Obsługa ssaka jest jednym z podstawowych zadań asysty czynnej. Dobrze ustawiona końcówka ssaka umożliwia lekarzowi ciągłą pracę bez przerywania zabiegu i poprawia ergonomię całego zespołu stomatologicznego.