Strzykawka wodno-powietrzna
Słownik kwalifikacji MED.01 - Asystowanie lekarzowi dentyście i utrzymanie gabinetu w gotowości do pracy
Strzykawka wodno-powietrzna to element unitu stomatologicznego służący do podawania do jamy ustnej pacjenta wody, powietrza lub aerozolu wodno-powietrznego. W pracy asystentki stomatologicznej jest wykorzystywana m.in. do przepłukiwania pola zabiegowego oraz osuszania tkanek i ubytku.
Zastosowanie podczas leczenia ubytku próchnicowego
Po opracowaniu lub zakończeniu etapu leczenia ubytku stomatolog może polecić asystentce:
- przepłukanie ubytku wodą ze strzykawki,
- usunięcie resztek zębiny, śliny lub materiałów pomocniczych,
- osuszenie ubytku strumieniem powietrza,
- jednoczesną kontrolę pola zabiegowego z użyciem ssaka.
U pacjenta leżącego w pozycji relaksacyjnej nie prosi się rutynowo o płukanie ust wodą z kubka, ponieważ mogłoby to wymagać zmiany pozycji i zaburzyć ergonomię pracy. Płukanie i osuszanie wykonuje personel przy unicie.
Ważne zasady
- Strumień powietrza i wody powinien być kontrolowany, aby nie powodować dyskomfortu pacjenta.
- Podczas płukania należy stosować ssak lub ślinociąg, aby usuwać nadmiar płynu.
- Osuszanie nie może być zbyt agresywne, szczególnie w okolicy głębokich ubytków i odsłoniętej zębiny.
- Końcówka strzykawki musi być utrzymywana w czystości zgodnie z zasadami higieny gabinetu.
Zapamiętaj
W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących pacjenta leżącego najczęściej prawidłową czynnością asystentki jest praca w jamie ustnej przy użyciu sprzętu unitu, np. przepłukanie ubytku strzykawką i jego osuszenie, a nie podawanie kubka do płukania.