Przejdź do głównej treści

Elektrokoagulacja

Słownik kwalifikacji MED.02 - Wykonywanie świadczeń stomatologicznych z zakresu profilaktyki i promocji zdrowia jamy ustnej oraz współuczestniczenie w procesie leczenia

Elektrokoagulacja to procedura elektrochirurgiczna polegająca na wykorzystaniu prądu elektrycznego o wysokiej częstotliwości do kontrolowanego niszczenia lub ścinania tkanek miękkich oraz zamykania drobnych naczyń krwionośnych. W stomatologii może być stosowana m.in. do eliminowania niewielkich przerostów błony śluzowej.

Zastosowanie w jamie ustnej

Elektrokoagulację wykorzystuje się najczęściej przy zabiegach dotyczących tkanek miękkich, np.:
- usuwaniu przerostów błony śluzowej,
- opracowaniu dziąsła,
- tamowaniu drobnych krwawień,
- usuwaniu niewielkich zmian na błonie śluzowej, jeśli istnieją wskazania kliniczne.

Elektrody płaskie i kulkowe

W zabiegach elektrokoagulacji używa się różnych końcówek roboczych. Elektrody płaskie i kulkowe służą głównie do koagulacji powierzchownej oraz opracowywania tkanek miękkich. Kształt elektrody dobiera się do rozległości zmiany i miejsca zabiegu.

Dlaczego nie elektroanestezja, elektrosterylizacja ani elektroterapia?

  • Elektroanestezja dotyczy znoszenia bólu przy użyciu prądu, a nie usuwania przerostów.
  • Elektrosterylizacja oznacza proces niszczenia drobnoustrojów, nie zabieg chirurgiczny na błonie śluzowej.
  • Elektroterapia to szerokie pojęcie leczenia prądem, ale nie jest nazwą konkretnej procedury usuwania przerostów.

Zapamiętaj

Jeśli pytanie dotyczy elektrochirurgicznego eliminowania przerostów błony śluzowej przy użyciu elektrod płaskich lub kulkowych, prawidłową odpowiedzią jest elektrokoagulacja.

Potwierdzenie

Informacja