Lakowanie bruzd
Słownik kwalifikacji MED.02 - Wykonywanie świadczeń stomatologicznych z zakresu profilaktyki i promocji zdrowia jamy ustnej oraz współuczestniczenie w procesie leczenia
Lakowanie bruzd to zabieg profilaktyczny polegający na wypełnieniu bruzd i szczelin zębów bocznych specjalnym materiałem, czyli lakiem szczelinowym. Celem jest zabezpieczenie miejsc szczególnie podatnych na zaleganie płytki bakteryjnej i rozwój próchnicy.
Kiedy wykonuje się lakowanie?
Najczęściej lakuje się:
- pierwsze stałe trzonowce, zwykle krótko po wyrznięciu,
- drugie stałe trzonowce,
- zęby przedtrzonowe z głębokimi bruzdami,
- zęby mleczne, jeśli mają wysokie ryzyko próchnicy.
Zabieg wykonuje się tylko wtedy, gdy bruzdy są zdrowe lub po kwalifikacji lekarza/higienistki. Nie należy lakować aktywnej próchnicy bez wcześniejszego opracowania.
Podstawowe etapy zabiegu
- Oczyszczenie powierzchni żującej zęba.
- Izolacja pola zabiegowego przed śliną.
- Wytrawienie szkliwa kwasem ortofosforowym.
- Spłukanie i dokładne osuszenie powierzchni.
- Nałożenie laku szczelinowego.
- Polimeryzacja lampą, jeśli materiał jest światłoutwardzalny.
- Kontrola retencji laku i zwarcia.
Znaczenie pozycji pacjenta
Pozycja pacjenta powinna ułatwiać widoczność, dostęp do zęba i utrzymanie suchości pola zabiegowego. Przy zabiegu wykonywanym w pozycji siedzącej ustawienie oparcia zależy od łuku i rodzaju zęba. Dla dolnego pierwszego trzonowca podczas lakowania przyjmuje się ustawienie podparcia pleców i podgłówka około 70–80°.
Dlaczego lakowanie jest ważne?
Bruzdy zębów trzonowych są trudne do dokładnego oczyszczania szczoteczką. Lak tworzy mechaniczną barierę, ogranicza zaleganie resztek pokarmowych i zmniejsza ryzyko próchnicy powierzchni żujących.