Metoda Berggrena-Welandera
Słownik kwalifikacji MED.02 - Wykonywanie świadczeń stomatologicznych z zakresu profilaktyki i promocji zdrowia jamy ustnej oraz współuczestniczenie w procesie leczenia
Metoda Berggrena-Welandera to zabieg profilaktyki fluorkowej polegający na szczotkowaniu zębów roztworem fluorku sodu (NaF). Jest to forma kontaktowej fluoryzacji szkliwa, wykorzystywana głównie w profilaktyce próchnicy.
Najważniejsza informacja egzaminacyjna
Do zabiegu szczotkowania zębów metodą Berggrena-Welandera stosuje się roztwór fluorku sodu o stężeniu 0,5–1,0%.
W pytaniach egzaminacyjnych należy odróżnić to stężenie od innych preparatów fluorkowych, np. płukanek lub lakierów, które mogą mieć inne stężenia i inne wskazania.
Na czym polega zabieg?
Zabieg polega na szczotkowaniu powierzchni zębów szczoteczką zwilżoną roztworem NaF. Fluor działa miejscowo na szkliwo, zwiększając jego odporność na działanie kwasów bakteryjnych i wspomagając remineralizację początkowych zmian próchnicowych.
Zasady po zabiegu
Po fluoryzacji kontaktowej zwykle zaleca się, aby pacjent przez pewien czas:
- nie jadł,
- nie pił,
- nie płukał intensywnie jamy ustnej.
Pozwala to wydłużyć kontakt fluoru ze szkliwem i zwiększyć skuteczność profilaktyczną zabiegu.
Cel stosowania
Metoda ma na celu:
- zmniejszenie ryzyka próchnicy,
- wzmocnienie szkliwa,
- wspomaganie remineralizacji,
- profilaktykę u dzieci i młodzieży narażonych na próchnicę.
Do zapamiętania
Berggren-Welander = szczotkowanie zębów roztworem NaF 0,5–1,0%.