Pozycja pacjenta w fotelu stomatologicznym
Słownik kwalifikacji MED.02 - Wykonywanie świadczeń stomatologicznych z zakresu profilaktyki i promocji zdrowia jamy ustnej oraz współuczestniczenie w procesie leczenia
Dobór pozycji pacjenta podczas zabiegu stomatologicznego zależy nie tylko od wygody pracy personelu, ale także od stanu ogólnego pacjenta. Standardowo wiele zabiegów, np. wypełnianie ubytku, wykonuje się w pozycji leżącej lub półleżącej, ponieważ zapewnia ona dobry dostęp do pola zabiegowego.
Kiedy pozycja leżąca jest możliwa?
Pozycja leżąca jest zwykle dopuszczalna u pacjentów bez przeciwwskazań ogólnomedycznych. Dotyczy to m.in. kobiet w pierwszym trymestrze ciąży, jeśli nie występują dodatkowe problemy zdrowotne. W tym okresie nie ma jeszcze typowego ryzyka ucisku ciężarnej macicy na żyłę główną dolną, które pojawia się głównie w późniejszej ciąży.
Kiedy unikać pozycji leżącej?
Pozycji całkowicie leżącej należy unikać lub stosować ją ostrożnie u pacjentów z:
- nadciśnieniem tętniczym – często korzystniejsza jest pozycja półsiedząca, zmniejszająca dyskomfort i ryzyko złego samopoczucia,
- przepukliną rozworu przełykowego – pozycja leżąca może nasilać refluks i cofanie treści żołądkowej,
- znaczną otyłością – pozycja leżąca może utrudniać oddychanie i zwiększać duszność,
- zaawansowaną ciążą – wskazana jest pozycja półleżąca, często z lekkim przechyleniem na lewy bok.
Znaczenie egzaminacyjne
W pytaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę, czy dana choroba umożliwia, czy ogranicza pozycję leżącą. Spośród wymienionych stanów pozycję leżącą podczas uzupełniania ubytku umożliwia pierwszy trymestr ciąży.