Przejdź do głównej treści

Wysokość siedzenia asysty stomatologicznej

Słownik kwalifikacji MED.02 - Wykonywanie świadczeń stomatologicznych z zakresu profilaktyki i promocji zdrowia jamy ustnej oraz współuczestniczenie w procesie leczenia

W pracy zespołu stomatologicznego ważne jest właściwe ustawienie lekarza, asysty i pacjenta. Asysta stomatologiczna powinna siedzieć wyżej niż lekarz, aby dobrze widzieć pole zabiegowe i sprawnie podawać narzędzia, odsysać ślinę oraz kontrolować przebieg zabiegu.

Najważniejsza zasada egzaminacyjna

Linia wzroku asysty powinna znajdować się o 15–20 cm wyżej niż linia wzroku lekarza dentysty.

Dzięki temu asysta ma lepszy wgląd w jamę ustną pacjenta, nie zasłania pola pracy lekarzowi i może wykonywać czynności pomocnicze bez nadmiernego pochylania tułowia.

Jak powinna siedzieć asysta?

Asysta powinna:
- siedzieć na stołku z regulacją wysokości,
- mieć podparte stopy, najczęściej na podnóżku lub obręczy stołka,
- utrzymywać wyprostowaną, stabilną postawę,
- znajdować się blisko pola zabiegowego, ale bez ograniczania ruchów lekarza,
- mieć swobodny dostęp do ssaka, ślinociągu, narzędzi i materiałów.

Dlaczego wysokość ma znaczenie?

Zbyt niskie siedzenie asysty powoduje ograniczoną widoczność pola zabiegowego i wymusza pochylanie się. Może to prowadzić do przeciążenia kręgosłupa, barków i szyi. Zbyt wysokie ustawienie również jest niekorzystne, ponieważ utrudnia stabilną pracę i może zaburzać ergonomię zespołu.

Do zapamiętania

W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących widoczności pola zabiegowego przez asystę należy pamiętać: linia wzroku asysty powinna być wyżej od linii wzroku lekarza o 15–20 cm.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja