Wysokość siedzenia asysty stomatologicznej
Słownik kwalifikacji MED.02 - Wykonywanie świadczeń stomatologicznych z zakresu profilaktyki i promocji zdrowia jamy ustnej oraz współuczestniczenie w procesie leczenia
W pracy zespołu stomatologicznego ważne jest właściwe ustawienie lekarza, asysty i pacjenta. Asysta stomatologiczna powinna siedzieć wyżej niż lekarz, aby dobrze widzieć pole zabiegowe i sprawnie podawać narzędzia, odsysać ślinę oraz kontrolować przebieg zabiegu.
Najważniejsza zasada egzaminacyjna
Linia wzroku asysty powinna znajdować się o 15–20 cm wyżej niż linia wzroku lekarza dentysty.
Dzięki temu asysta ma lepszy wgląd w jamę ustną pacjenta, nie zasłania pola pracy lekarzowi i może wykonywać czynności pomocnicze bez nadmiernego pochylania tułowia.
Jak powinna siedzieć asysta?
Asysta powinna:
- siedzieć na stołku z regulacją wysokości,
- mieć podparte stopy, najczęściej na podnóżku lub obręczy stołka,
- utrzymywać wyprostowaną, stabilną postawę,
- znajdować się blisko pola zabiegowego, ale bez ograniczania ruchów lekarza,
- mieć swobodny dostęp do ssaka, ślinociągu, narzędzi i materiałów.
Dlaczego wysokość ma znaczenie?
Zbyt niskie siedzenie asysty powoduje ograniczoną widoczność pola zabiegowego i wymusza pochylanie się. Może to prowadzić do przeciążenia kręgosłupa, barków i szyi. Zbyt wysokie ustawienie również jest niekorzystne, ponieważ utrudnia stabilną pracę i może zaburzać ergonomię zespołu.
Do zapamiętania
W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących widoczności pola zabiegowego przez asystę należy pamiętać: linia wzroku asysty powinna być wyżej od linii wzroku lekarza o 15–20 cm.