Zez akomodacyjny
Słownik kwalifikacji MED.04 - Świadczenie usług medycznych w zakresie ortoptyki
Zez akomodacyjny to zez związany z mechanizmem akomodacji, czyli nastawiania ostrości oka do patrzenia z różnych odległości. Najczęściej dotyczy zeza zbieżnego u dzieci i może ujawniać się szczególnie przy nieskorygowanej nadwzroczności.
Mechanizm powstawania
Podczas akomodacji dochodzi fizjologicznie także do konwergencji, czyli zbieżnego ustawienia oczu. Jeśli akomodacja lub powiązana z nią konwergencja jest nadmierna, może pojawić się zez zbieżny.
Istotne znaczenie mają:
- wada refrakcji, zwłaszcza nadwzroczność,
- relacja akomodacji do konwergencji,
- wynik cover-testu do dali i do bliży,
- reakcja na korekcję okularową.
Typy zeza akomodacyjnego w praktyce egzaminacyjnej
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest rozróżnienie zapisu cover-testu w korekcji:
- CT do dali c.c. (-), CT do bliży c.c. (-) – korekcja całkowicie znosi odchylenie.
- CT do dali c.c. (-), CT do bliży c.c. (+) – brak zeza do dali, ale zez utrzymuje się do bliży; odpowiada II typowi zeza akomodacyjnego.
- CT do dali c.c. (+), CT do bliży c.c. (+) – odchylenie utrzymuje się zarówno do dali, jak i do bliży.
II typ zeza akomodacyjnego
W II typie pacjent w korekcji okularowej ma prawidłowe ustawienie oczu przy patrzeniu w dal, natomiast przy patrzeniu z bliska występuje zez. Jest to typowo związane z nadmierną konwergencją do bliży, często omawianą w kontekście wysokiego stosunku AC/A.
Najważniejszy zapis do zapamiętania:
CT do dali c.c. (-), CT do bliży c.c. (+).