Przejdź do głównej treści

Adaptacja słuchowa

Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Adaptacja słuchowa to fizjologiczne zmniejszenie reakcji układu słuchowego na bodziec dźwiękowy działający przez pewien czas. Oznacza to, że dźwięk początkowo może być odbierany jako wyraźny lub głośny, a po chwili wydaje się mniej intensywny, mimo że jego rzeczywiste natężenie się nie zmienia.

Na czym polega?

Adaptacja zachodzi głównie podczas trwania bodźca. Układ słuchowy „przyzwyczaja się” do stałego dźwięku, przez co subiektywna reakcja na niego słabnie. Jest to zjawisko odwracalne i w pewnym zakresie prawidłowe.

Przykłady:

  • po wejściu do pomieszczenia z jednostajnym szumem po chwili przestaje się go zauważać,
  • stały dźwięk wentylatora wydaje się mniej dokuczliwy po kilku minutach,
  • powtarzalny, niezmienny bodziec słuchowy może być odbierany jako słabszy.

Adaptacja a zmęczenie słuchowe

Adaptacja słuchowa bywa mylona ze zmęczeniem słuchowym, ale są to różne pojęcia.

Najważniejsza różnica:

  • adaptacja słuchowa dotyczy zmiany odbioru dźwięku w czasie jego trwania,
  • zmęczenie słuchowe wiąże się z czasowym podwyższeniem progu słyszenia po ekspozycji na dźwięk.

W przypadku TTS bada się, po jakim czasie próg słyszenia wraca do wartości sprzed ekspozycji. Ten czas określa stopień zmęczenia słuchowego, a nie adaptacji.

Znaczenie egzaminacyjne

Jeżeli pytanie mówi o czasowym przesunięciu progu słyszenia i powrocie progu po zakończeniu działania bodźca, poprawnym skojarzeniem jest zmęczenie słuchowe. Adaptacja słuchowa jest dystraktorem, ponieważ dotyczy raczej przyzwyczajania się do dźwięku, a nie pomiaru progu po ekspozycji.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja