Audiometria tonalna progowa
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Audiometria tonalna progowa to podstawowe badanie słuchu, w którym wyznacza się najcichszy dźwięk słyszany przez pacjenta dla określonych częstotliwości. Wyniki zapisuje się na audiogramie jako progi słyszenia w dB HL.
Co mierzy badanie?
W badaniu ocenia się osobno:
- przewodnictwo powietrzne — dźwięk podawany przez słuchawki lub wkładki douszne, ocenia całą drogę słuchową: ucho zewnętrzne, środkowe i wewnętrzne,
- przewodnictwo kostne — dźwięk podawany przez wibrator kostny, z pominięciem ucha zewnętrznego i środkowego.
Instrukcja dla pacjenta
Pacjent powinien być poinformowany, że ma reagować na najcichsze słyszane dźwięki w badanym uchu, np. przez naciśnięcie przycisku lub podniesienie ręki. Nie czeka się na dźwięki wyraźne ani głośne, ponieważ celem jest ustalenie progu słyszenia.
Przykład: przy wyznaczaniu progu przewodnictwa powietrznego ucha prawego pacjent sygnalizuje, gdy zacznie słyszeć ciche tony w uchu prawym.
Maskowanie w audiometrii
Jeżeli istnieje ryzyko, że dźwięk podany do ucha badanego zostanie odebrany przez drugie ucho, stosuje się maskowanie ucha niebadanego. Do ucha niebadanego podaje się szum maskujący, ale pacjent nadal ma reagować wyłącznie na tony testowe w uchu badanym.
Znaczenie praktyczne
Prawidłowa instrukcja zapobiega błędom badania. Pacjent nie powinien zgłaszać usłyszenia szumu maskującego, lecz moment pojawienia się tonu w uchu badanym.