Badanie otoskopowe
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Badanie otoskopowe polega na oglądaniu przewodu słuchowego zewnętrznego i błony bębenkowej za pomocą otoskopu ze wziernikiem usznym. W audioprotetyce jest ważne przed wykonaniem badań słuchu, pobraniem wycisku ucha oraz dopasowaniem aparatu słuchowego.
Ułożenie małżowiny usznej
Aby wyprostować przebieg przewodu słuchowego zewnętrznego i bezpiecznie wprowadzić wziernik:
- u osoby dorosłej małżowinę uszną odciąga się do tyłu i w górę,
- u małego dziecka zwykle odciąga się małżowinę do tyłu i w dół.
To jedna z najczęściej sprawdzanych zasad techniki otoskopii.
Na co zwraca się uwagę?
Podczas badania ocenia się m.in.:
- drożność przewodu słuchowego,
- obecność woskowiny, ciała obcego, wydzieliny lub stanu zapalnego,
- wygląd skóry przewodu słuchowego,
- położenie i barwę błony bębenkowej,
- ewentualne perforacje, blizny lub cechy zapalenia.
Zasady bezpieczeństwa
Wziernik należy wprowadzać delikatnie, pod kontrolą wzroku, nie za głęboko. Dobiera się odpowiedni rozmiar wziernika i stosuje elementy jednorazowe lub właściwie zdezynfekowane. Jeśli występuje ból, wyciek, znaczny obrzęk albo podejrzenie uszkodzenia błony bębenkowej, pacjent powinien zostać skierowany do lekarza.
Znaczenie w audioprotetyce
Otoskopia pozwala wykryć przeszkody lub przeciwwskazania do dalszych czynności, np. czop woskowinowy, stan zapalny albo wyciek z ucha. Bez tej oceny nie powinno się wykonywać wycisku ucha ani zakładać wkładki, ponieważ mogłoby to spowodować ból, uraz lub pogorszenie stanu pacjenta.