BOA (Behavioral Observation Audiometry)
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
BOA to behawioralna metoda badania słuchu u najmłodszych dzieci, oparta na obserwacji reakcji dziecka na proste bodźce dźwiękowe. W pytaniach egzaminacyjnych jest najczęściej kojarzona z dziećmi do około 4. miesiąca życia.
Na czym polega badanie?
Osoba badająca prezentuje dziecku dźwięki, np. grzechotkę, dzwoneczek, szum lub inne proste bodźce akustyczne, a następnie obserwuje, czy pojawia się reakcja behawioralna.
Możliwe reakcje dziecka to m.in.:
- mrugnięcie lub szerokie otwarcie oczu,
- odruch wzdrygnięcia,
- zmiana rytmu ssania,
- przerwanie aktywności,
- wybudzenie ze snu,
- niepokój lub uspokojenie.
Cechy metody BOA
BOA jest metodą subiektywną, ponieważ wynik zależy od obserwacji osoby badającej. Nie daje precyzyjnego progu słyszenia, ale pozwala ocenić, czy dziecko reaguje na dźwięk.
Badanie wymaga:
- cichego otoczenia,
- odpowiedniego stanu dziecka, np. spokojnego czuwania,
- unikania wskazówek wzrokowych,
- doświadczenia osoby obserwującej reakcje.
Różnicowanie z innymi metodami
W egzaminie warto zapamiętać:
- BOA – obserwacja reakcji niemowlęcia na dźwięk, stosowana u najmłodszych dzieci,
- VRA – audiometria z nagrodą wzrokową, zwykle dla starszych niemowląt,
- CPA – audiometria zabawowa, stosowana u małych dzieci współpracujących,
- ARC – nie jest typową odpowiedzią dla obserwacji prostych reakcji u dzieci do 4. miesiąca życia.
Najważniejsze skojarzenie: dziecko do 4 miesięcy + obserwacja reakcji na dźwięk = BOA.