Droga słuchowa
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Droga słuchowa to układ struktur nerwowych przewodzących informację dźwiękową od receptorów słuchu w ślimaku do kory słuchowej w płacie skroniowym. W ujęciu egzaminacyjnym przyjmuje się, że droga słuchowa przebiega przez cztery kolejne neurony.
Przebieg drogi słuchowej
Informacja akustyczna powstaje w narządzie Cortiego, gdzie komórki rzęsate przekształcają drgania mechaniczne w impuls nerwowy. Dalej sygnał jest przekazywany przez kolejne piętra drogi słuchowej:
- I neuron – komórki zwoju spiralnego ślimaka; ich wypustki tworzą część ślimakową nerwu VIII.
- II neuron – jądra ślimakowe w pniu mózgu.
- III neuron – struktury śródmózgowia, przede wszystkim wzgórek dolny blaszki pokrywy.
- IV neuron – ciało kolankowate przyśrodkowe wzgórza, skąd impulsy biegną do kory słuchowej.
Ostatecznym miejscem analizy świadomego wrażenia słuchowego jest pierwszorzędowa kora słuchowa w zakrętach skroniowych poprzecznych, czyli zakrętach Heschla.
Ważne dla egzaminu
Najczęściej sprawdzana informacja: receptory słuchu są połączone z korą słuchową za pośrednictwem czterech kolejnych neuronów. Nie należy mylić tego z drogami prostszymi, np. łukiem odruchowym, ani z przewodzeniem dźwięku w uchu zewnętrznym i środkowym.
Znaczenie kliniczne
Uszkodzenie drogi słuchowej na różnych poziomach może powodować zaburzenia rozumienia mowy, lokalizacji dźwięku lub przetwarzania bodźców słuchowych mimo prawidłowej pracy części obwodowej ucha.