Krzywa artykulacyjna
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Krzywa artykulacyjna jest wynikiem badania audiometrii mowy. Przedstawia zależność między poziomem natężenia mowy a procentem prawidłowo rozpoznanych słów, sylab lub liczb przez osobę badaną.
Na osi poziomej zwykle oznacza się poziom dźwięku w dB, a na osi pionowej procent poprawnych odpowiedzi. Im lepsze rozumienie mowy, tym wyższy wynik procentowy.
Znaczenie diagnostyczne
Kształt krzywej pomaga ocenić nie tylko próg słyszenia mowy, ale także jakość rozumienia mowy przy większych poziomach głośności.
W niedosłuchu odbiorczym o lokalizacji ślimakowej krzywa artykulacyjna ma typowy kształt dzwonu. Oznacza to, że wraz ze wzrostem natężenia mowy rozumienie początkowo się poprawia, osiąga maksimum, a następnie może się pogarszać przy dalszym zwiększaniu głośności.
Dlaczego krzywa ma kształt dzwonu?
W uszkodzeniu ślimaka często występuje objaw wyrównania głośności. Pacjent słyszy słabe dźwięki gorzej, ale głośniejsze dźwięki szybko stają się nieprzyjemne lub zniekształcone. Zbyt duże natężenie mowy nie poprawia wtedy rozumienia, lecz może je obniżać.
Zapamiętaj
- krzywa artykulacyjna dotyczy audiometrii mowy,
- ocenia rozumienie mowy przy różnych poziomach głośności,
- w niedosłuchu ślimakowym ma kształt dzwonu,
- pogorszenie rozumienia przy dużym natężeniu wiąże się ze zniekształceniami odbioru i rekrutacją głośności.