Przejdź do głównej treści

Natężenie dźwięku

Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Natężenie dźwięku to obiektywna, fizyczna cecha dźwięku. Oznacza ilość energii fali akustycznej przepływającej w jednostce czasu przez jednostkową powierzchnię ustawioną prostopadle do kierunku rozchodzenia się fali.

Jednostką natężenia dźwięku w układzie SI jest W/m².

Dlaczego natężenie jest cechą obiektywną?

Cechy obiektywne można zmierzyć przyrządem, niezależnie od odczuć osoby słuchającej. Natężenie dźwięku można wyznaczyć pomiarowo, np. za pomocą mierników akustycznych.

Dla porównania:
- natężenie – cecha obiektywna, fizyczna,
- głośność – cecha subiektywna, zależna od wrażenia słuchowego,
- wysokość – subiektywne odczucie związane głównie z częstotliwością,
- barwa – subiektywne odczucie zależne m.in. od składu widmowego dźwięku.

Natężenie a poziom dźwięku

W praktyce audiologicznej i akustycznej częściej stosuje się skalę decybelową. Poziom natężenia dźwięku opisuje się wzorem:

L = 10 log10(I / I0)

Gdzie:
- I – mierzone natężenie dźwięku,
- I0 – natężenie odniesienia, zwykle próg słyszenia dla tonu 1000 Hz.

Znaczenie w audioprotetyce

Rozróżnienie natężenia i głośności jest ważne w badaniu słuchu oraz dopasowaniu aparatów słuchowych. Dwa dźwięki o tym samym natężeniu fizycznym mogą być odbierane jako różnie głośne, zależnie od częstotliwości, uszkodzenia słuchu i indywidualnej wrażliwości pacjenta.

W pytaniach egzaminacyjnych należy pamiętać: obiektywną cechą dźwięku jest natężenie, a nie głośność, barwa czy wysokość.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja