Niedosłuch mieszany
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Niedosłuch mieszany to ubytek słuchu, w którym współistnieją dwa mechanizmy:
- składowa przewodzeniowa – problem w uchu zewnętrznym lub środkowym utrudnia przewodzenie dźwięku,
- składowa odbiorcza – uszkodzenie dotyczy ślimaka, nerwu słuchowego lub dalszej części drogi słuchowej.
Jak rozpoznać go w audiogramie?
W audiometrii tonalnej progowej ocenia się progi dla:
- przewodnictwa powietrznego – zwykle oznaczanego kółkami lub krzyżykami,
- przewodnictwa kostnego – zwykle oznaczanego nawiasami, grotami lub innymi symbolami kostnymi.
Dla niedosłuchu mieszanego charakterystyczne są dwie cechy jednocześnie:
- Próg przewodnictwa kostnego jest podwyższony, czyli gorszy niż norma – wskazuje to na składową odbiorczą.
- Między przewodnictwem powietrznym a kostnym występuje luka powietrzno-kostna, zwykle powyżej 10 dB – wskazuje to na składową przewodzeniową.
Przykład interpretacji
Jeżeli przewodnictwo kostne wynosi około 25–50 dB HL, a przewodnictwo powietrzne około 45–65 dB HL, to nie jest to czysty niedosłuch przewodzeniowy ani czysty odbiorczy. Podwyższony próg kostny oznacza uszkodzenie części odbiorczej, a różnica między krzywymi powietrzną i kostną oznacza dodatkową przeszkodę przewodzeniową.
Ważne na egzaminie
W pytaniach z audiogramami należy najpierw porównać położenie krzywej kostnej i powietrznej. Niedosłuch mieszany rozpoznaje się wtedy, gdy obie krzywe są poniżej normy, ale krzywa powietrzna leży wyraźnie niżej niż kostna.