Niedosłuch odbiorczy ślimakowy
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Czym jest niedosłuch odbiorczy ślimakowy?
Niedosłuch odbiorczy ślimakowy to rodzaj niedosłuchu czuciowo-nerwowego, w którym uszkodzenie dotyczy przede wszystkim struktur ślimaka, zwłaszcza komórek słuchowych. Różni się on od niedosłuchu pozaślimakowego, gdzie problem leży np. w nerwie słuchowym lub dalszych odcinkach drogi słuchowej.
Typowe cechy
W audiometrii tonalnej niedosłuch odbiorczy charakteryzuje się podwyższeniem progów zarówno dla przewodnictwa powietrznego, jak i kostnego, bez istotnej rezerwy ślimakowej. W lokalizacji ślimakowej często występuje objaw wyrównania głośności, czyli recruitment.
Wyniki badań pomocniczych
Dla lokalizacji ślimakowej typowe mogą być:
- dodatnie próby nadprogowe wskazujące na recruitment,
- wysoki odsetek rozpoznanych modulacji w próbie SISI,
- w próbie Metza różnica między progiem odruchu strzemiączkowego a progiem słyszenia mniejsza niż 60 dB.
Różnicowanie
Nieproporcjonalnie duże pogorszenie rozumienia mowy w stosunku do progu tonalnego może sugerować raczej lokalizację pozaślimakową. Z kolei sytuacja, w której przewodnictwo kostne jest prawidłowe, a powietrzne podwyższone, wskazuje na niedosłuch przewodzeniowy, a nie odbiorczy ślimakowy.