Ocena kategorialna głośności
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Ocena kategorialna głośności polega na tym, że pacjent nie podaje wartości liczbowej głośności, lecz przypisuje słyszany dźwięk do jednej z opisowych kategorii. Jest to metoda subiektywna, ponieważ zależy od odczucia osoby badanej.
Przykładowe kategorie
Pacjent może określać dźwięk jako:
- niesłyszalny,
- bardzo cichy,
- cichy,
- średni,
- komfortowy,
- głośny,
- bardzo głośny,
- nieprzyjemny lub zbyt głośny.
Takie odpowiedzi pomagają określić, jak szybko narasta odczucie głośności wraz ze wzrostem poziomu dźwięku.
Znaczenie w audioprotetyce
Ocena kategorialna głośności jest przydatna przy doborze aparatu słuchowego, ponieważ pozwala dobrać takie wzmocnienie, aby:
- ciche dźwięki były słyszalne,
- mowa była odbierana komfortowo,
- głośne dźwięki nie powodowały dyskomfortu,
- nie przekraczać progu nieprzyjemnego słyszenia.
Ma to szczególne znaczenie u pacjentów z niedosłuchem odbiorczym, u których może występować objaw wyrównania głośności. Wtedy niewielki wzrost poziomu dźwięku może być odbierany jako duży wzrost głośności.
Związek z metodą WHS
W metodzie WHS pacjent ocenia głośność bodźców, najczęściej szumu tercjowego, przy różnych poziomach ciśnienia akustycznego. Na tej podstawie można lepiej dopasować charakterystykę wzmocnienia aparatu słuchowego do indywidualnych odczuć pacjenta.