Przejdź do głównej treści

Ocena kategorialna głośności

Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Ocena kategorialna głośności polega na tym, że pacjent nie podaje wartości liczbowej głośności, lecz przypisuje słyszany dźwięk do jednej z opisowych kategorii. Jest to metoda subiektywna, ponieważ zależy od odczucia osoby badanej.

Przykładowe kategorie

Pacjent może określać dźwięk jako:

  • niesłyszalny,
  • bardzo cichy,
  • cichy,
  • średni,
  • komfortowy,
  • głośny,
  • bardzo głośny,
  • nieprzyjemny lub zbyt głośny.

Takie odpowiedzi pomagają określić, jak szybko narasta odczucie głośności wraz ze wzrostem poziomu dźwięku.

Znaczenie w audioprotetyce

Ocena kategorialna głośności jest przydatna przy doborze aparatu słuchowego, ponieważ pozwala dobrać takie wzmocnienie, aby:

  • ciche dźwięki były słyszalne,
  • mowa była odbierana komfortowo,
  • głośne dźwięki nie powodowały dyskomfortu,
  • nie przekraczać progu nieprzyjemnego słyszenia.

Ma to szczególne znaczenie u pacjentów z niedosłuchem odbiorczym, u których może występować objaw wyrównania głośności. Wtedy niewielki wzrost poziomu dźwięku może być odbierany jako duży wzrost głośności.

Związek z metodą WHS

W metodzie WHS pacjent ocenia głośność bodźców, najczęściej szumu tercjowego, przy różnych poziomach ciśnienia akustycznego. Na tej podstawie można lepiej dopasować charakterystykę wzmocnienia aparatu słuchowego do indywidualnych odczuć pacjenta.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja