Odruchy strzemiączkowe
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Odruch strzemiączkowy to odruchowy skurcz mięśnia strzemiączkowego w uchu środkowym wywołany głośnym bodźcem akustycznym. Skurcz ten usztywnia układ kosteczek słuchowych i powoduje zmianę impedancji, czyli oporu akustycznego ucha środkowego.
Jakim aparatem wykonuje się badanie?
Badanie odruchów strzemiączkowych wykonuje się w ramach audiometrii impedancyjnej, z użyciem mostka impedancyjnego albo tympanometru z funkcją pomiaru odruchów. Urządzenie rejestruje zmianę podatności błony bębenkowej i układu kosteczek słuchowych po podaniu bodźca dźwiękowego.
Na czym polega badanie?
Do przewodu słuchowego zewnętrznego wprowadza się sondę, która:
- uszczelnia przewód słuchowy,
- podaje ton pomiarowy,
- rejestruje zmiany impedancji,
- może podawać bodziec wywołujący odruch.
Odruch można badać ipsilateralnie — bodziec i pomiar w tym samym uchu, lub kontralateralnie — bodziec w jednym uchu, pomiar w drugim.
Znaczenie diagnostyczne
Badanie odruchów strzemiączkowych pomaga ocenić m.in.:
- funkcję ucha środkowego,
- ciągłość łuku odruchowego,
- obecność niedosłuchu przewodzeniowego,
- podejrzenie uszkodzeń pozaślimakowych,
- zjawisko wyrównania głośności, np. w próbie Metza.
Ważne do egzaminu
Z użyciem mostka impedancyjnego wykonuje się badania impedancyjne, w tym tympanometrię i pomiar odruchów strzemiączkowych. Spośród podanych odpowiedzi poprawne są więc odruchy strzemiączkowe, a nie próby stroikowe, audiometria słowna ani otoemisja akustyczna.