Przejdź do głównej treści

Odruchy strzemiączkowe

Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Odruch strzemiączkowy to odruchowy skurcz mięśnia strzemiączkowego w uchu środkowym wywołany głośnym bodźcem akustycznym. Skurcz ten usztywnia układ kosteczek słuchowych i powoduje zmianę impedancji, czyli oporu akustycznego ucha środkowego.

Jakim aparatem wykonuje się badanie?

Badanie odruchów strzemiączkowych wykonuje się w ramach audiometrii impedancyjnej, z użyciem mostka impedancyjnego albo tympanometru z funkcją pomiaru odruchów. Urządzenie rejestruje zmianę podatności błony bębenkowej i układu kosteczek słuchowych po podaniu bodźca dźwiękowego.

Na czym polega badanie?

Do przewodu słuchowego zewnętrznego wprowadza się sondę, która:

  • uszczelnia przewód słuchowy,
  • podaje ton pomiarowy,
  • rejestruje zmiany impedancji,
  • może podawać bodziec wywołujący odruch.

Odruch można badać ipsilateralnie — bodziec i pomiar w tym samym uchu, lub kontralateralnie — bodziec w jednym uchu, pomiar w drugim.

Znaczenie diagnostyczne

Badanie odruchów strzemiączkowych pomaga ocenić m.in.:

  • funkcję ucha środkowego,
  • ciągłość łuku odruchowego,
  • obecność niedosłuchu przewodzeniowego,
  • podejrzenie uszkodzeń pozaślimakowych,
  • zjawisko wyrównania głośności, np. w próbie Metza.

Ważne do egzaminu

Z użyciem mostka impedancyjnego wykonuje się badania impedancyjne, w tym tympanometrię i pomiar odruchów strzemiączkowych. Spośród podanych odpowiedzi poprawne są więc odruchy strzemiączkowe, a nie próby stroikowe, audiometria słowna ani otoemisja akustyczna.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja